Ogród Tsukiyama

Tsukiyama oznacza „sztuczne wzgórze”. Jest to zatem rodzaj ogrodu, którego cechą charakterystyczną są sztuczne wzgórza. Oznacza to, że są to zasadniczo duże ogrody o prawdziwych krajobrazach, najlepiej z mostem, wodospadem i ścieżkami.

Ogród Karesansui (ogród zen)

Ten typ ogrodu wywodzi się z buddyzmu zen, w którym istotną rolę odgrywa medytacja. Ogród Karesansui lub ogród suchego krajobrazu nie służy do spacerowania, lecz jest miejscem medytacji. Taki ogród stanowi także najczęściej element świątyni. Wokół buduje się pewnego rodzaju podwyższenie lub werandę, gdzie można usiąść, by w spokoju oddać się medytacji. Ogród Karesansui jest najczęściej prostokątny i w większości składa się ze żwiru oraz gdzieniegdzie piasku. Żwir lub piasek często błyszczą w słońcu, ponieważ są zmieszane z drobinami miki. W żwirze usypuje się malutkie wysepki z ziemi, które porasta mech.

Na tym układa się kilka dużych kamieni, przeważnie w nieparzystej liczbie. Mnisi codziennie grabią żwir za pomocą bardzo ostrych grabi, tworząc tym samym imitację morskich fal. Wyspy z głazami mogą mieć znaczenie symboliczne, np. symbolizować statek Buddy. Czasami naśladuje się małe krajobrazy z wodospadami. Do częstych rozwiązań należy usypywanie wzgórza symbolizującego słynną górę Fuji (np. w Ginkakuji). Wieczorami można podziwiać wspaniałe efekty dzięki odbiciu światła księżyca na błyszczącym żwirze lub wzgórzu z piasku.

Ogród Chaniwa

Ogród herbaciany pochodzi z okresu Momoyama (1573 - 1600) i składa się zasadniczo ze ścieżki wiodącej do pawilonu herbacianego. Spacerujący do niego gość ma poprzez swoje myśli pozostawić w tyle codzienne życie. Idąc krętą ścieżką wśród różnorodnej roślinności przechodzi się z jednego uroczego krajobrazu w drugi. To umożliwia oczyszczenie duszy i przygotowanie się na herbacianą ceremonię. W całym ogrodzie roztacza się atmosfera spokoju, również dzięki odpowiedniemu doborowi roślin. Gospodarz zamiata ścieżkę, lecz idealna staje się ona dopiero wówczas, kiedy owego ideału nie osiąga. Dlatego gospodarz zostawia na ścieżce kilka liści lub potrząsa nieco drzewem, aby spadło ich kilka. Kiedy gospodarz zakończy przygotowania do ceremonii herbacianej, a goście mogą już wejść, wówczas przystępuje on do spryskania ścieżki wodą, co oznacza, że goście są mile widziani.

Inną japońską nazwą dla ogrodu chaniwa jest "roji". Znaczenie zależy od używanych znaków (kanji) i może to być: ścieżka, aleja, ubita droga, a także zroszona ścieżka. To ostatnie znaczenie jest prawdopodobnie znaczeniem pierwotnym i być może wyjaśnia również genezę zraszania ścieżki. Jeśli tak początkowo nazywano ścieżkę, to "roji" oznacza cały ogród.
Wzdłuż ścieżek ustawiane są nierzadko kamienne latarnie, jednak niezbyt licznie. Obok pawilonu herbacianego umieszcza się "tsukubai" lub zbiornik wodny, gdzie stale płynie woda, w którym można obmyć dłonie i twarz przed rozpoczęciem udziału w ceremonii. Obok "tsukubai" umieszcza się kilka ładnych czerwonych kamelii na znak powitania gości.

pagody na ogrody, japoński dom herbaciany, japoński ogród herbaciany, ogród zen,tsukubai, kakehi, tobi-ishi, Sakura garden, Ogrody japońskie, Projektowanie, rośliny ogrodu japońskiego, Ogród japoński, tradycyjny japoński ogród.